Stel: een plastic zakje oprapen redt het leven van je kleinkind… zou je dat doen?

 
 
 
 
 
 
“Een plastic zakje oprapen”, hoe kan dat nu het leven redden van je kleinkind?
Stel nu eens dat je het niet oppakt, je laat het waaien. Het waait in een sloot, kanaal, rivier en wordt daar naar zee afgevoerd. Daar zal het altijd blijven. Door zon en stromingen wordt het zakje in steeds kleinere fragmenten verdeeld. Die deeltjes worden op den duur zo klein dat een vis ze voor plankton aanziet en opeet. Deze vis wordt gevangen en gegeten door jouw kind. Die dan weer ouder hoopt te worden van jouw kleinkind.
En in plastic zitten heel veel toxische stoffen, wat die met je DNA doen? Dat kan je alleen maar raden.
Dit is natuurlijk kort door de bocht. Maar toch, dit gebeurt nu dus al jaren. Er zijn grote delen in de oceanen waar de concentratie plastic al zes keer zo hoog is als die van plankton. ZES KEER!
Het meeste van al dat plastic is domweg afkomstig van wat er op straat wordt neergegooid en vervolgens het water in waait. Nu kunnen we wel proberen om al die mensen die vuil op straat gooien te bekeren… Dat probeert de overheid met geldverslindende campagnes al jaren. Dat soort mensen bereik je gewoonweg niet, die hebben niet genoeg intellectuele bagage om te beseffen waar ze mee bezig zijn.
Je kunt je dus beter richten op die mensen die weten wat de gevolgen van de plastic soup zijn.
Misschien ben jij zo iemand? Maar heb je schroom om zwerfvuil op te rapen? Doe dan mee met zottendag! Op 11-11-11 is het behalve zottendag, ook de dag van de duurzaamheid! Pak die dag één stuk zwerfvuil op gooi dit in de prullenbak. (Let daarbij trouwens even op hoe dat voelt; je niets aantrekken van wat anderen vinden en gewoon iets goeds doen)
Doe mee en nodig ook je vrienden uit op facebook
Je geeft daarmee een krachtig signaal af dat je niet hoort bij die mensen met te weinig intellectuele bagage en dat je bereid bent deze wereld ook bewoonbaar te houden voor generaties die na je komen.
Op de zotten!